De ark van Noach, mooiste bijbelverhaal van Den Bosch

Op 12 juni werd op de parade het mooiste Bijbelverhaal van ‘s-Hertogenbosch bekend gemaakt op een feestelijk evenement. in een eenacter van Ds Peter van Helden kwamen alle verhalen uit de top 10 voorbij. Hieronder vindt u de tekst van zijn verhaal.

image-6101197 De oude Noach, witte slobberbroek, wit overhemd dat los hangt, keppeltje op, blikt terug na 5000 jaar. Hij heeft een tros rode druiven in zijn hand, de eerste nieuwe oogst! Hij heft die trots, maar ook besmuikt, omhoog.

‘Zie je dit – de eerste oogst; mijn eerste druiven na de zondvloed, uit eigen wijngaard. Kijk maar goed, want het blijft niet zo.

Hij doet een greep in de tros en knijpt die fijn tussen zijn vingers:

‘Uitknijpen en uitgeknepen worden! Zo zag de wereld er uit, vóór die vermaledijde zondvloed. Weet je, ik ben bang dat het nu, na die ellendige crisis, weer precies hetzelfde liedje zal zijn: uitknijpen en uitgeknepen worden.    Die regenbogen die je af en toe ziet aan de hemel, die zeggen nog niks over de toestand in de wereld, kijk maar om je heen: de ene 5% van de mensheid knijpt de andere 95% uit; uitgeknepen worden ze en ze bezwijken ook nog  onder een enorme schuldenlast. Nee, – hij neemt een slok – jullie snappen vast wel, waarom ik bijna dronken ben…

Het ging trouwens in het begin al mis, direct na die ordentelijke schepping door God, meteen kwam de chaos en de wanorde keihard weer terug; de mens, die zorgen zou voor de aarde die per slot van rekening één grote tuin is, die ging de strijd aan met God. Nou dat hebben we geweten: tussen man en vrouw kwam het zelden nog goed; Kaïn sloeg zijn eerste de beste broertje dood uit jaloezie, en Lamech maakte er helemaal een show van; en nou slingert overal het afval, de oceanen zitten vol met plastic, we komen er letterlijk in om; het zeewater stijgt hoger en hoger, en niemand die nog een ark bouwt…!

God deed er n.b. ooit een sabbat bij, sabbat bij? Ja een vrije dag, een rustdag, want een mens moet van ophouden weten, maar wie houdt zich daar nog aan? Het is een mooie, maar morsdode  herinnering geworden, aan een rustdag, aan een gast aan tafel, en een goed glas wijn   (neemt weer een slok)  Waar is die rust gebleven?

Kom, lieve mensen, laten we drinken op de sabbat, op de wijn, ja, op de wijn, dit kleine wondertje van de natuur: je knijpt wat druiven uit, kijk, druivenbloed! Uitknijpen is uitgeknepen worden. Bloedrood is druivenbloed, na een paar weken heb je wijn! Proost!

Laten we drinken op de vroedvrouwen in Egypte, Sifra en Pua, die zich niets aantrokken van dictator Farao, en kozen voor leven, geboorte, hoop; laten we drinken op Jochebed en Mirjam, moeder en zusje van die kleine Mosjè; zij redden het volk, zij hielden Mozes in leven, in een biezen mandje n.b., begin van geloof is dat! Proost op al de vrouwen uit mijn leven, mijn eigen vrouw, mijn moeder, mijn zussen, mijn oma! Proost op de Bevrijding uit Egypte; hier, lees maar na in dit boek!

Dronken?!, wie ik? Nee, dronken waren zij, die gasten, die jaren later uit Egypte vertrokken, weg uit het diensthuis! Dronken waren ze van de sederwijn, van de vreugde, dolle vreugde, om Mozes en Joshua, Joshua, die een paar eeuwen later Jezus heet.

Lieve mensen, het kan niet meer stuk, als je maar gelooft! Gelooft in het kleine. Net als David, dat kleine menneke. Jullie kennen het verhaal!? Het is één van de mooiste.  En anders kennen jullie wel dat van Asterix en Obelix. Die kleine Asterix moet altijd nog wel even wat van de toverdrank drinken; Obelix niet, die was in zijn jeugd in de ton gevallen; samen strijden ze tegen de oppermachtige Romeinen en houden stand. Zo vecht die kleine David tegen de reus Goliath; David neemt nog een slok geloofsdrank (Noach ook), wat zei ik: geloofsdrank! en slingert zijn steen. Bull’s eye!

Ja, ja, die wijn is goed, even kijken, waar komt-ie eigenlijk vandaan? – bekijkt het etiket, leest voor – uit de wijngaard van de Eeuwige, van de Wijnstok Jezus. Hmmm! De kleine letters….even kijken:

WARE WIJN – KLARE WIJN

Deze wijn is een wonder – geloof me –
onze wijngaard was jarenlang verwaarloosd,
de wijnstokken waren op sterven na dood,
er waren alleen nog stompjes over.
Toen is er één weer gaan uitlopen,
we geloofden onze ogen niet!
De ware wijnstok!
Op die afgehouwen tronk!
Na jarenlang geduldige teelt
met veel geloof, hoop en liefde,
is deze wonderwijn tot stand gekomen;
gebotteld in…..Kana….
Geniet van het bijzondere bouquet
van deze goddelijke wijn!

Hoe kan zo iets? Als ik denk aan mijn eigen wijngaard na de zondvloed; verwoest kapot, dood…

Hé, nou moet ik opeens denken: in dit Boek der boeken worden verhalen verteld over vrouwen, die onvruchtbaar waren en toch zwanger raakten… net als die doodse wijngaard van mij…

Ja, hoe dat kan? (neemt een slokje). Waar komen kinderen vandaan? Knipoogt “Er was een maagd”, zeggen ze; een jonge vrouw zegt de ander, en een engel, ja, hoe vertel ik dat? Mooi is het wel…maar ik word er altijd een beetje wee van, die zoete plaatjes, dat engelenbezoek, dat licht, en dat vrome gezicht van Maria!.. en een jaar later: “Lang zal die leven in de gloria! Halleluja! Kerst! Ook ‘n mooi verhaal!, maar…Ik voel wel mee met Jozef, hoor, die er nog altijd van staat te kijken… Proost! Op Jozef.

Wie van jullie denkt met de Kerst nog aan de werkelijkheid, de echte werkelijkheid, van uitknijpen en uitgeknepen worden, van soldaten, grens- en vreemdelingenpolitie, marechaussee, massagraven, miljoenen vluchtelingen, genocides, volksverhuizingen, mensen in overvolle kampen; moeders met baby’s, jonge moeders, misschien verkracht, vaders verdronken in de Middellandse Zee, baby’s die onder prikkeldraad door worden aangereikt, proost proost voor die fotograaf, die belichting!, proost voor alle leiders van de wereld, die er machteloos naast staan, als beste stuurlui aan de wal, net als Jozef, toen 2000 jaar geleden en nu, precies hetzelfde.             Ik heb een idee:

Stuur die stuurlui van jullie eens bij mij langs! Ik zal ze een paar mooie verhalen vertellen! Misschien wel 10.

..neemt nog een slok…

Ondertussen zit ik hier nog altijd bij de puinhopen van een beschaving, de ruïnes van een omkering, de totale revolutie! die zondvloed, alles moest kapot, iedereen moest dood, goed en kwaad. Gòd, wat liet Hij het regenen: wat mij rest, is roes.

Over goed en kwaad gesproken; er schiet me nog een verhaal te binnen:

Het begon zo mooi, jaren geleden, de groei van de welvaart was grenzeloos,  ‘no no limits’, zongen ze, en: the sky was de limit, bergen geld had ik, een vermogen om te investeren, en te speculeren; wie deed het niet? En toen, opeens verdampte alles; de bankencrisis, was die voorzien? En toen kon ik op een houtje bijten, een verloren zoon voelde ik me, met varkens om me heen, m’n ouwe vrienden, varkens, die me hadden leeggevroten.

En denk je dat ik kon terugvallen op de bank, die vaste grond van mijn bestaan…. Dat zou makkelijk zijn…!?

Ach, ik ben een ouwe man, ik zie soms alleen nog maar grote en kleine rampen, een aanslag hier, een roofoverval daar; kijk uit: er wordt wéér iemand afgeknepen, en wat denk je, ze laten hem voor dood liggen.  Als ik eerlijk ben, ’t liefst sluit ik me ervoor af, ik heb dat al zo vaak gezien (neemt opnieuw een slok, kijkt lodderig naar zijn glas, de fles): dus dóórlopen, niet zien, niet horen, niks zeggen: ik ben echt niet de eerste heilige die zo reageert. Geestelijk leiders gingen mij voor, met een boog er om heen, jongens, er wacht deze dag nog een belangrijke vergadering over heel belangrijke zaken: gemorst kaarsvet, een blinde wijnvlek, het imago van onze kerk, dat besmet raakt…

Zou er ergens nog een Samaritaan zijn, vandaag, en zou dat ook een anders-gelovige asielzoeker zijn of een Marokkaanse dakloze, een arme die de arme helpt…Wil je het horen? Wil je het wel geloven?

Noach heeft het glas en vraagt:

Is er dan helemaal  geen lichtpuntje? Ik heb dat hele boek er nog eens op na geslagen, mijn testament, een vreemd en dik boek, veel strijd, veel geweld, veel verdomd echte werkelijkheid, veel dwaasheid en eigenwijsheid, …

Met moeite breekt er af en toe een beetje licht doorheen: LICHT

–        uit een open graf, mooi verhaal!

  • op de eerste dag, mooi verhaal!
  • uit een ouwe stronk, mooi verhaal!

ik begin zowaar op een evangelist te lijken,

  • zo af en toe gebeurt er een klein wonder, zoals deze wijn, van de ware wijnstok, uit uitgeknepen druiven, bloed van een nieuw begin, Jezus, gisting met heilige Geest, jonge wijn, licht op leven – mooi verhaal!
  • zoals vandaag een ongedachte geboorte achter prikkeldraad,
  • een kind dat langs fietst en naar jou zwaait,
  • lichtjes van een dwaas geloof, net zo dwaas als ik, Noach, wijnbouwer van beroep.

Lieve mensen, ik zeg: Proost – hij slaat met zijn vuist op de Bijbel – proost op al die duizend ijzer-sterke Bijbelverhalen!

De decorstukken werden gemaakt door:
Gerrit te Boekhorst: lezenaar en tafel
Gerhardus Vos: de Letters Theba en Ark.
Zang: Suzan Paas: Boek, jij bent geleefd, zeg ons hoe te leven
Tekst: Peter van Helden, juni 2016.

Meer informatie over de 10 mooiste bijbelverhalen van ‘s-Hertogenbosch is te vinden op www.de10mooistebijbelverhalenvandenbosch.nl