Oecumenische gebedsviering Roze Zaterdag 2017

IK ZAL ER ZIJN – VOOR JOU

Viering op Roze zaterdag door PKN |  San Salvatorgemeenschap | Pastorale eenheid   MariaJohannes
Voorgangers Erica Scheenstra, Geertjan van Rossem, Franneke Hoeks en Ruud Schriemer
Koor Melodiek o.l.v. Hans Waegemakers + Zangers van het projectkoor van de Protestantse gemeente ’s-Hertogenbosch
Piano – Marc Baghuis

Lied   Als ik omkeer

Intocht

Welkom door Erica Scheenstra

Hartelijk welkom, u allemaal, iedereen hier in de kerk, iedereen op het plein, iedereen die via internet met ons verbonden is,Welkom of je nu homo of lesbisch, biseksueel of transgender bent, hetero – of aseksueel: deze viering is bedoeld voor jou!
Welkom de burgemeesters van ’s-Hertogenbosch en Oss, regenboogsteden, en de wethouders die diversiteit in hun portefeuille hebben. Regenboogstad betekent: diversiteit is vanzelfsprekend – hoewel dat in onze samenleving echt nog niet overal zo vanzelfsprekend is..Welkom afgevaardigden van de kerken in ’s-Hertogenbosch, welkom Melodiek olv Hans Waegemakers en Marc Baghuis op piano die ons zingen zullen ondersteunen.
We zijn hier in de Grote Kerk van ’s-Hertogenbosch, die echt wel wat kleiner is dat de grootste kerk hier in de stad, de Sint Jan. Ik weet dat er mensen met een dubbel gevoel hier zitten: ze hadden zo graag deze viering in de Sint Jan beleefd en de uitnodiging als een uitgestoken hand ervaren. Er is de afgelopen week veel over gezegd. We hebben de teleurstelling benoemd en opnieuw gezegd dat we als gelovigen pijn aan elkaar opdoen. Voor ons als voorbereidingsgroep heeft de beslissing van de bisschop nogmaals onderstreept van welk een groot belang het is dat we in de kerken het gesprek over diversiteit voeren. In het Beraad van Kerken ’s-Hertogenbosch hebben we dat gesprek gevoerd, in alle openheid en alle vertrouwen. Wat een bijzondere ervaring was dat! Dat je elkaar, ook als je niet hetzelfde denkt en gelooft, elkaar vertrouwt, verdraagt, en als bondgenoot ziet. Vertegenwoordigers van veel van de kerken in ’s-Hertogenbosch hebben u daarom verwelkomd bij binnenkomst.
In respect en in vertrouwen willen we hier bijeenzijn. Voor het aangezicht van de Allerhoogste. Laten we stil zijn om ons open te stellen voor de ontmoeting met God en met elkaar.

Laten we bidden:
God van alle mensen,
als wij op deze dag samenkomen
in vrijheid en vrolijkheid,
in veelkleurigheid en veelstemmigheid,
dan ervaren wij hoezeer het leven goed is.
In het licht van uw ogen willen wij leven.
En tegelijkertijd weten van de pijn
als we elkaar ontbreken,
als we elkaar niet zien
in uw scheppingslicht.
Eeuwige, leer ons elkaar te zien
als mensen van U
ieder met eigen mogelijkheden
ieder met een hart vol liefde.
God, wees ons nabij,
zodat we iedere dag ervaren
dat U ons en de alles wat er is geschapen hebt
en dat dat goed is.
In de Naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Amen.

Lied Dat wij volstromen met levensadem

Exodus 3: 1-15 in de Nieuwe Bijbelvertaling

Mozes was gewoon de schapen en geiten van zijn schoonvader Jetro, de Midjanitische priester, te weiden. Eens dreef hij de kudde tot voorbij het steppeland, en zo kwam hij bij de Horeb, de berg van God. Daar verscheen de engel van de HEER aan hem in een vuur dat uit een doornstruik opvlamde. Mozes zag dat de struik in brand stond en toch niet door het vuur werd verteerd. Hoe kan het dat die struik niet verbrandt? dacht hij. Ik ga dat wonderlijke verschijnsel eens van dichtbij bekijken. Maar toen de HEER zag dat Mozes dat ging doen, riep hij hem vanuit de struik: ‘Mozes! Mozes!’ ‘Ik luister,’ antwoordde Mozes. ‘Kom niet dichterbij,’ waarschuwde de HEER, ‘en trek je sandalen uit, want de grond waarop je staat, is heilig. Ik ben de God van je vader, de God van Abraham, de God van Isaak en de God van Jakob.’ Mozes bedekte zijn gezicht, want hij durfde niet naar God te kijken.

De HEER zei: ‘Ik heb gezien hoe ellendig mijn volk er in Egypte aan toe is, ik heb hun jammerklachten over hun onderdrukkers gehoord, ik weet hoe ze lijden. Daarom ben ik afgedaald om hen uit de macht van de Egyptenaren te bevrijden, en om hen uit Egypte naar een mooi en uitgestrekt land te brengen, een land dat overvloeit van melk en honing, het gebied van de Kanaänieten, de Hethieten, Amorieten, Perizzieten, Chiwwieten en Jebusieten. De jammerklacht van de Israëlieten is tot mij doorgedrongen en ik heb gezien hoe wreed de Egyptenaren hen onderdrukken. Daarom stuur ik jou nu naar de farao: jij moet mijn volk, de Israëlieten, uit Egypte wegleiden.’

Mozes zei: ‘Maar wie ben ik dat ik naar de farao zou gaan en de Israëlieten uit Egypte zou leiden?’ God antwoordde: ‘Ik zal bij je zijn. En dit zal voor jou het teken zijn dat ik je heb gestuurd: als je het volk uit Egypte hebt weggeleid, zullen jullie God bij deze berg vereren.’

Maar Mozes zei: ‘Stel dat ik naar de Israëlieten ga en tegen hen zeg dat de God van hun voorouders mij gestuurd heeft, en ze vragen: “Wat is de naam van die God?” Wat moet ik dan zeggen?’ Toen antwoordde God hem: ‘Ik ben die er zijn zal. Zeg daarom tegen de Israëlieten: “IK ZAL ER ZIJN heeft mij naar u toe gestuurd.”’ Ook zei hij tegen Mozes: ‘Zeg tegen hen: “De HEER heeft mij gestuurd, de God van uw voorouders, de God van Abraham, de God van Isaak en de God van Jakob. En hij heeft gezegd: ‘Zo wil ik voor altijd heten, met die naam wil ik worden aangeroepen door alle komende generaties.’”

Lied Wat vrolijk over u geschreven staat

Overweging – Ruud Schriemer
Lieve mensen,

Het getuigt van moed om hier vanmorgen te zijn! Immers, je loopt hier het risico, dat je bij je naam wordt geroepen. Natuurlijk kun je overal bij je naam geroepen worden. Gewoon tijdens het werk…. voor je schoonvader… zoals Mozes. Onverwacht, ergens in de open lucht, in een eindeloos landschap – warm en droog. Maar, hier in de kerk is de kans nog groter! Het is gewoon een gebouw –  geen heilige grond. En toch is dit een plek waar aarde en hemel en elkaar even raken. Omdat, hier de Paaskaars brandt en wij samengekomen zijn om te bidden en te zingen. En, omdat hier het ‘Woord’ opengaat en de verhalen klinken van de God, die mensen bij name kent en roept. Maar, jij bent hier en neem je dit risico! Sámen nemen we dat risico, want we zijn hier – met zovelen
Áls het gebeurt, áls je bij je naam geroepen wordt, dan komt het niet uit de lucht vallen. Want, als Mozes wordt geroepen, dan gaat er iets aan vooraf. Wanneer je in de tekst  van het Bijbelboek Exodus naar boven scrolt, naar het stukje vlak voor het gedeelte dat we hebben gelezen, dan staat er dat God: ‘het zuchten van de Israëlieten hoort’. Ze schreeuwen om hulp, vanwege hun slavenbestaan. Hun hulpgeroep klinkt omhoog. God ‘hoort’ en ‘ziet’ het. ‘En hij heeft er ‘weet’ van. (zoals Naardense Bijbelvertaling het verwoordt).  Het raakt hem!
De schrijver van het boek Exodus vertelt, dat die God géén God is van ‘algemene bewogenheid’ met iedereen, overal, altijd. Maar, het is een bewogen God die zich het lot aantrekt van mensen in een concrete situatie van onrecht, van onderdrukking. Het is een God die voor die mensen, daar, op dat moment bevrijding zoekt.

Zijn verhaal is niet enkel geschiedschrijving – over lang vervlogen tijden. Het is ook een geloofsbelijdenis. Hij gelooft, dat die God niet alleen toen, maar nog steeds een God is die bewogen is en zich laat raken door het horen en zien van onrecht, die zijn hoofd niet afwend of zijn oren dichtstopt, maar neerdaalt in de werkelijkheid van de pijn en dat hij wil bevrijden….en het onderdrukte volk wil leiden naar een land dat ‘overvloeit van melk en honing’.
En dat raakt mij. Als die God van toen, zich zó laat raken door het zuchten, door het schreeuwen en het hulpgeroep van mensen. Als die God van toen ook nu neerdaalt….in concrete situaties, dan doet hij dat ook vandaag!
Hoeveel zuchten en schreeuwen en hulpgeroep klinkt er vandaag……? Natuurlijk, vandaag is het een dag van feest. Er zijn concerten, er zijn cabaretvoorstellingen en straattheater. Er wordt gezongen en gedanst. Het leven mag gevierd worden! Maar, we vieren het zó dat het de pijn, die er bij velen is, hier en elders in de wereld, niet wordt overstemd.
Hoor je het zuchten van die jongen, die niet welkom is in zijn familie, omdat hij homo is? Of van die vrouwen die gemolesteerd werden omdat ze hand in hand liepen….? Of de schreeuw van de jongen die worstelt met zichzelf: wie ben ik nou ten diepste? ‘k Ben een man, maar voel me vrouw? En de pijn van de mannen die publiekelijk stokslagen krijgen, omdat hun liefde voor elkaar als misdaad wordt gezien…? Of het verdriet van het meisje dat niet welkom is in haar kerk, omdat ze lesbisch is….? Of de angst van de man die zijn leven niet zeker is, omdat hij op een lijst staat en vogelvrijverklaard is…..enzovoort, enzovoort. Het is dat zuchten, schreeuwen en hulpgeroep dat we willen laten klinken, hier op deze plek. In het vertrouwen dat God er is; dat hij hoort en ziet, dat hij neerdaalt…..in deze realiteit.

En op dát moment wordt Mozes bij zijn naam geroepen: ‘Mozes, Mozes’. God roept hem achter de kudde vandaan. ‘Ik stuur je naar de farao en jij moet mijn volk wegleiden uit het land van de slavernij’. God opent Mozes’ oren voor het horen van het zuchten. Hij open zijn ogen voor de pijn van de onderdrukking. God laat hém neerdalen in de concrete situatie van onrecht, om vervolgens te werken aan bevrijding. Het is geen God die bovenaf ingrijpt, maar een God die te hulp schiet, door de ogen, oren, de mond en de handen van Mozes.
Weer voel ik hier de hand van de schrijver, die niet alleen de geschiedenis beschrijft, maar zijn geloof belijdt. Namelijk, in een God die niet alleen toen, maar ook nu mensen roept om Zijn handen en voeten en stem te zijn; om Zijn oren en ogen te zijn…. Een God die het niet alleen toen niet, maar ook nu: ’t niet zonder mensen wil doen, maar ze betrekken wil bij Zijn werk.
Je hoort de schrijver – tussen de regels door – zeggen: ‘Deze geschiedenis is er niet één om vanaf een afstand aan te horen op de wijze van: ‘Ik stond erbij en ik keek ernaar’. Het is een geschiedenis van ‘kiezen’ en ‘in mee te gaan doen’ .

Ik zei het al: we lopen het risico om ook vandaag bij onze naam geroepen te worden. Dat ook wij er op uitgestuurd worden om Zijn oren en ogen te zijn en dat wij geraakt worden door het onrecht. En, dat we ingezet worden om te werken aan bevrijding. Als dat gebeurt en jouw naam klinkt in dit gebouw, wat doe je dan? Hoe doe je dat dan?
Je kunt via ‘social media’ onrecht aan de kaak stellen. Je kunt brieven schrijven aan regeringsleiders, aan geestelijk leiders. Je kunt meelopen met een demonstratie. Dat heeft allemaal zijn nut. Maar, het kan zijn dat je op een bepaald moment, in een concrete situatie zelf moet opstaan, en je mond moet open doen. Misschien wel in je eigen gezin, of in je eigen kerk, of op je werk, of op school in jouw klas, of op de sportclub, om op te komen voor jezelf of voor een ander. En, dan kom jezelf in het geding….
Je hoort dat Mozes terugschrikt. Hij zegt tegen God: ‘wie ben ik dat ik naar de farao zou gaan?’. Kan ik dat wel? Wil ik dat wel? Mozes kan op zijn vingers natellen, dat hij weerstand zal ondervinden. Op dát moment zegt God: ‘Ik zal bij je zijn’. Ik ben erbij! ‘Ik ben er voor jou’. Met die woorden laat Hij zichzelf kennen, geeft hij zijn Naam, zijn visitekaartje. Natuurlijk, Mozes moet zelf lopen! Ongetwijfeld gaat hij met lood in zijn schoenen naar de farao. Maar, hij gaat niet alleen. God gaat met hem mee! En dat betekent niet alleen: een hand op zijn schouder, een duwtje in zijn rug, morele support. Maar, dat hij op weg mag gaan met de belofte van een nieuwe toekomst in een wijds land, waar je vrij bent en je vrede ontmoet.
En ook hier ziet ik weer de hand van de schrijver, die niet alleen de geschiedenis beschrijft, maar zijn geloof belijdt. Namelijk dat die God door de eeuwen heen zijn naam heeft waargemaakt en nog waarmaakt tot op de dag van vandaag: ‘Ik ben zal er zijn’. En dat ook wij met de belofte op weg mogen gaan, Zijn toekomst tegemoet.

Heb jij je naam horen roepen? Is mijn naam al genoemd? Nog niet? Misschien denk je: ‘Gelukkig, maar. Stel je voor dat hij mij nu riep…’. Wat zou ik dan antwoorden? Maar, juich niet te vroeg….! Het kan zomaar zijn dat je later vandaag plotseling bij je naam geroepen wordt, als je tijdens het feest in gesprek raakt met iemand die jouw steun nodig heeft. Of volgende week, of over een jaar. Tijdens je sporten of op school of op je werk. Misschien wel als je een klusje doet voor je schoonvader…..  Als je dan bij je naam geroepen wordt, sta dan maar gerust op en doe je mond maar open, want God gaat met je mee….Amen

Stilte

Van donker naar licht
Wij gaan samen bidden. Wetend van de pijn en het verdriet in onszelf en in de wereld. 7 beden worden uitgesproken, uit het donker, verlangend naar het licht. We zingen: Als alles duister is ontsteek dan een licht dat nooit meer dooft, en onder het neuriën van dat lied door het koor, zijn er 7 mensen die na hun bede een witte kaars aansteken.
We gaan ook danken en spreken onze hoop en verlangen uit. Opnieuw komen 7 mensen naar voren en steken na hun bede een regenboogkleurige kaars aan, terwijl het koor neuriet: daar waar liefde heerst en vrede, daar is God met ons.
Ontsteken wij een lichtvoor iedereen die worstelt met zijn of haar seksuele geaardheid of identiteit.
Dat zij mensen ontmoeten die luisteren zonder oordeel en steunen met begrip.

Ontsteken wij een licht voor ouders en naasten die hun kind of kleinkind, broer of zus, zo zien zoeken naar zijn of haar eigen identiteit, en die misschien zelf ook in verwarring zijn.Dat zij in liefde elkaar kunnen steunen en dragen.

Ontsteken wij een licht voor alle homo’s en lesbiënnes, biseksuelen en transgenders, in Nederland maar ook elders in de wereld, die om hun liefde afkeuring of geweld moeten verduren, gevangenschap of vervolging.
Dat er steeds mensen zullen opstaan die stem zullen geven aan dit onrecht en opkomen voor een wereld, omspand door de regenboog van liefde en tederheid.

Ontsteken wij een licht voor alle roze ouderen, met in hun hart een schat aan levenservaring, de rimpels van hun huid sprekend van vreugde en verdriet.
Dat zij, op de plek waar zij wonen, aanvaard en gehoord worden, ten volle gekend zoals zij zijn.

Ontsteken wij een licht voor wie eenzaam is,  voor zich uitgesloten voelt,  voor wie het donker is en geen perspectief voor ogen heeft, voor wie ziek is, bij wie de dood in het leven kwam.
Dat wijzelf het zijn die troosten kunnen.  Dat ieder van ons aangeraakt mag worden, in het licht gezet, of zelfs in vuur en vlam..

Ontsteken wij een licht voor alle kerken en religieuze gemeenschappen in alle pijn die wij soms aan elkaar opdoen.
Dat wij ‘staan’ voor waarin wij geloven: dat waar liefde woont God aanwezig is.

Ontsteken wij een licht voor alle gelovigen uit de LHBT-gemeenschap, die minachting ontmoeten omdat zij bij een kerk horen of argwaan omdat zij ruimte in hun leven reserveren voor spiritualiteit.
Dat respect voor elkaar ons eerste en laatste woord is. Dat onze geloofsgemeenschappen hierin voor ons een steun zijn.

Lied Ubi Caritas

Ontsteken wij een licht in dankbaarheid, dat wij hier samenzijn, ouderen en jongeren, homo’s en hetero’s voor uw aangezicht, God.  U bent de Levende, een God van alle mensen

Ontsteken wij een licht in dankbaarheid, dat U ons oproept te worden wie wij werkelijk zijn mensen die met hun hart, en ziel, en kracht en verstand, in éénheid met hun lichaam, léven en liefhebben.

Ontsteken wij een licht in dankbaarheid voor alle ouders die zich verheugen over hun schoondochter die hun dochter gelukkig maakt, of hun schoonzoon die het leven in liefde met hun zoon deelt. Zij hebben hun kinderen voorgeleefd: geloof, hoop, en liefde, maar de grootste daarvan is de liefde.

Ontsteken wij een licht in dankbaarheid voor iedereen die op school of opleiding uitstraalt: je mag er zijn, wie je ook bent! en die door deze houding vertrouwen schenken en bouwen aan openheid  en het lef om uit te spreken wat je aan het hart gaat  en teer en kwetsbaar is.

Ontsteken wij een licht in dankbaarheid voor onze kinderen die onze kleinkinderen, die hebben ontdekt dat zij geboren zijn in een lichaam dat niet bij hen past, begeleiden en steunen. God geef hen de kracht heel dichtbij hun kind te blijven zodat zij de moed vinden om te zeggen wat in hen leeft en hen kunnen begeleiden en steunen op die lange weg van transitie.  Ga met hen mee. Omring U hen met uw zegen.

Ontsteken wij een licht in dankbaarheid voor politici en bestuurders die diversiteit belangrijk vinden in onze samenleving, die het gesprek hierover agenderen, en die garant willen staan voor vrijheid en veiligheid zodat wij samen kunnen bouwen aan een veelkleurige wereld in vrede.

Ontsteken wij een licht in dankbaarheid voor iedereen hier aanwezig,  voor allen die op een andere manier met ons verbonden zijn: dat wij ons gezegend mogen weten door Gods nabijheid, iedere dag opnieuw. Want: Waar liefde woont, daar is God. Dat wij deze zegen leven en uitdragen.

Amen.

Collecte

Lied  Liefde heeft geen longen

Er zijn voor elkaar | Franneke Hoeks

Ik zal er zijn – voor jou.
Ik zal er zijn: zo maakt God zich aan ons bekend.
Voor jou :  is het thema van deze Roze zaterdag.

Ik zal er zijn –  voor jou.  Ik en Jij….
Rabbi Menachem Mendel van Kozk sprak ooit de woorden “Ik ben ik omdat ik ik ben en jij bent jij omdat jij jij bent, dus ik ben ik en jij bent jij. Maar als ik ik ben omdat jij jij bent en jij bent jij omdat ik ik ben, dan ben ik niet ik en ben jij niet jij.”

Ik en jij. Jij en ik. Grenzen die soms even in elkaar overvloeien  Dat begint bij elkaar zien als mooie, kleurrijke mensen. U kreeg net een kleurrijk kaartje. Houd het kaartje maar even in uw handen. Lees de mooie, lieve, wijze, bemoedigende woorden.
Richt uw blik dan op de ander. Kijk dan om u heen. Naast, voor en achter u. Wissel het kaartje met iemand die bij u in de buurt zit en geeft daarbij een woord van bemoediging door. Fijn dat je er bent! Je bent prachtig! Vrede en alle goeds! U mag zoveel ruilen als u wilt.  Woorden van hoop en bemoediging kunnen nooit genoeg gedeeld worden.
We zouden natuurlijk graag delen tot in het oneindige. Wat zou het prachtig zijn als iedereen hier  elkaar iets moois zou kunnen toewensen.  Maar de tijd is beperkt. De muziek geeft de grens aan.En ook al kijken wij elkaar niet allemaal in de ogen, de geest die waait, raakt ons allemaal, overstijgt deze ruimte waait over de stad en het land tot in de hemel en weer terug.Wens elkaar vrede en alle goeds toe.

Pianomuziek
Gebed + Zegenbede
Geertjan van Rossem

De Heer zij vóór u, om u de juiste weg te wijzen.
De Heer zij áchter u, om u in de armen te sluiten en om u te beschermen voor gevaar.
De Heer zij ónder u, om u op te vangen als u dreigt te vallen.
De Heer zij ín u, om u te troosten wanneer u verdriet hebt.
De Heer zij óm u héén, als een beschermende muur, als anderen over u heen vallen.
De Heer zij bóven u, om u te zegenen.
Zó zegene u de almachtige God,- vandaag, morgen, en tot in eeuwigheid. Amen.

Slotlied Ik heb lief de aarde en de mensen